HTTP-statuscodes — alle codes 100–599 plus nginx, Cloudflare en AWS

Wat HTTP-statuscodes doet

HTTP-statuscodes is een doorzoekbaar naslagwerk voor responscodes in het bereik 100 tot en met 599. Het helpt bij het debuggen van API-aanroepen, het schrijven van documentatie, het kiezen van een respons voor een nieuw eindpunt, het lezen van logs, het beoordelen van gatewaygedrag of het uitleggen van een fout aan een andere ontwikkelaar. Elk item bevat de numerieke code, de reason phrase, de categorie, de RFC die de code definieert en een korte beschrijving van wat de respons meestal betekent. Filterchips beperken de lijst tot informatieve, succes-, omleidings-, clientfout- of serverfoutcodes.

Echt verkeer bevat ook codes die geen enkele standaard definieert. Een 499 in een nginx-log betekent dat de client het opgaf voordat de server antwoordde; een 522 van Cloudflare betekent dat de oorsprongsserver de TCP-handshake niet voltooide; een 460 of 561 komt van een AWS-load balancer. Deze onofficiële codes staan in een eigen groep, samen met het product dat ze uitgeeft, zodat je snel kunt zien of een fout uit je applicatie, een proxy of een CDN kwam. Een klik op een resultaat kopieert de code en phrase voor issue-opmerkingen, documentatie, tests of eindpuntnotities.

Privé werken in de browser

Alle verwerking gebeurt in je browser met JavaScript aan de clientzijde. De lijst is rechtstreeks in de pagina ingebouwd en wordt niet bij een service opgehaald, waardoor hij snel is en beschikbaar blijft, ook als je offline werkt of netwerkproblemen debugt, en wat je typt wordt nergens naartoe gestuurd.

Praktische tips

Statuscodes maken deel uit van een API-contract, dus kies ze weloverwogen. Gebruik responses uit de 400-reeks als de client het verzoek kan aanpassen, responses uit de 500-reeks als de server een geldig verzoek niet kon uitvoeren en responses uit de 300-reeks als de client elders moet kijken. Authenticatie- en autorisatiefouten worden vaak verward: 401 betekent meestal dat authenticatie vereist of ongeldig is, terwijl 403 betekent dat de geauthenticeerde aanroeper geen toegang heeft. Geef de voorkeur aan 422 voor validatiefouten in een correct opgebouwde body, 409 voor statusconflicten en 429 met een Retry-After-header voor rate limiting. Geef nooit onofficiële codes terug vanuit je eigen API — clients en bibliotheken begrijpen ze mogelijk niet.